ഈ വിശ്വാസഗോപുരം യാഥാര്ഥ്യമാക്കുന്നതിനു പിന്നില് അനേകം വ്യക്തികളുടെ അധ്വാനവും ത്യാഗവും സമര്പ്പണവുമുണ്ട്. ഈ മഹാസംരംഭത്തിന് ദിശാബോധം നല്കുകയും അതിന്റെ അടിത്തറ പാകുകയും ചെയ്ത അഭിവന്ദ്യ മാര് ജോസഫ് പെരുന്തോട്ടം പിതാവിനെയും, പൂര്ത്തിയായ ദേവാലയത്തിന്റെ വെഞ്ചരിപ്പ് കര്മത്തിന് നേതൃത്വം നല്കുന്ന പിതാവിനെയും, അതിരൂപതയിലെ വികാരി ജനറാള്മാരെയും മറ്റു വൈദികരെയും, ഇടവക വികാരിമാരെയും, ഇടവകാംഗങ്ങളെയും, ഒരു കല്ലെങ്കിലും സംഭാവനയായി നല്കി ഈ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭാഗമായ ആയിരക്കണക്കിന് വിശ്വാസികളെയും ഈ ചരിത്രനിമിഷത്തില് ആദരവോടെ സ്മരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
എന്നാല്, ഈ മഹാനിര്മാണത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില് ഒരിക്കലും വിസ്മരിക്കപ്പെടരുതാത്ത ഒരു പേരുണ്ട് ബഹുമാനപ്പെട്ട ഫാ. റ്റെജി പുതുവീട്ടില്ക്കളം.
ഏതാണ്ട് പന്ത്രണ്ടു വര്ഷത്തോളമായി ഈ ദേവാലയത്തിന്റെ നിര്മാണപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്ക് മേല്നോട്ടം വഹിച്ചുവരുന്ന അച്ചന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെ ഒരു ഔദ്യോഗിക പദവിയിലോ ചുമതലയിലോ ഒതുക്കിനിര്ത്താനാവില്ല. ഒരു മെഴുകുതിരി സ്വയം ഉരുകിത്തീര്ന്ന് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് പ്രകാശം പകരുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിനും പരിശുദ്ധ അമ്മയ്ക്കും വേണ്ടി ഒരു മഹാദേവാലയം ഉയര്ത്തിയെടുക്കാന് സ്വയം സമര്പ്പിച്ച വൈദികനെയാണ് ഈ നിര്മാണചരിത്രത്തില് നാം കാണുന്നത്.
ഈ മഹാസംരംഭം അച്ചന് വെറുമൊരു നിര്മാണപദ്ധതിയായിരുന്നില്ല. അതൊരു വിശ്വാസദൗത്യമായിരുന്നു; പ്രാര്ഥനയും അധ്വാനവും സഹനവും ഒന്നുചേര്ന്ന ജീവിതനിയോഗമായിരുന്നു.
നിര്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകള് കണ്ടെത്തുന്നതുമുതല് ഓരോ ഘട്ടത്തിലെയും പ്രതിസന്ധികള് മറികടക്കുന്നതുവരെ വലിയ മാനസിക സംഘര്ഷങ്ങളിലൂടെയാണ് അച്ചന് കടന്നുപോയത്. ആവശ്യത്തിന് തൊഴിലാളികളെ ലഭിക്കാത്ത കാലങ്ങള്, നിര്മാണസാമഗ്രികളുടെ ലഭ്യതയിലുണ്ടായ പ്രതിസന്ധികള്, കോവിഡ് മഹാമാരിയെ തുടര്ന്ന് നിര്മാണപ്രവര്ത്തനങ്ങള് നിര്ത്തിവയ്ക്കേണ്ടിവന്ന സാഹചര്യം ഓരോന്നും വലിയ വെല്ലുവിളികളായിരുന്നു. എന്നാല്, പ്രതിസന്ധികള്ക്കു മുന്നില് പിന്മാറാതെ ഓരോ തടസ്സത്തെയും അതിജീവിച്ച് നിര്മാണം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാന് അച്ചന് നടത്തിയ പരിശ്രമം പ്രത്യേകം സ്മരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
ഈ മഹാനിര്മാണത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളില് അച്ചനോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കാനും സംസാരിക്കാനും എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിര്മാണസാമഗ്രികളും ഉപകരണങ്ങളും സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പൊടിപിടിച്ച പഴയൊരു മുറിയായിരുന്നു അച്ചന്റെ ഓഫീസ്. അതിനോട് ചേര്ന്ന മറ്റൊരു പഴയ മുറിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലവും കിടപ്പുമുറിയും.
ഒരു വലിയ ദേവാലയത്തിന്റെ നിര്മാണച്ചുമതല വഹിച്ചിരുന്ന വൈദികന്റെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങള് ഇതായിരുന്നു. ആഡംബരങ്ങളോ സൗകര്യങ്ങളോ തേടിയുള്ള ജീവിതമായിരുന്നില്ല അത്. നിര്മാണസ്ഥലത്തോടു ചേര്ന്ന ലളിതമായ മുറിയില് താമസിച്ച്, തൊഴിലാളികള്ക്കൊപ്പം നിന്ന്, ഓരോ ഘട്ടവും നേരിട്ട് നിരീക്ഷിച്ച്, രാവും പകലും ഒരുപോലെ അധ്വാനിച്ച ജീവിതം.
പലപ്പോഴും കൃത്യസമയത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം കുടിക്കാനോ വിശ്രമിക്കാനോ പോലും അച്ചന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. നീണ്ട വര്ഷങ്ങളായി ഈ വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം അര്പ്പണബോധത്തോടെ നിര്വഹിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെപ്പോലും ഈ ജീവിതരീതി പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു. ഇന്ന് നിരവധി ആരോ
ഗ്യപ്രശ്നങ്ങളാല് അദ്ദേഹം വിഷമിക്കുന്ന കാഴ്ച അടുത്തുനിന്ന് കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരാളെന്ന നിലയില് അതെനിക്ക് ഏറെ വേദനാജനകമാണ്.
ആരോഗ്യം ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നും വിശ്രമിക്കണമെന്നും സ്നേഹത്തോടെ അച്ചനോട് പറയുമ്പോള്, അതിന് മറുപടിയായി ലഭിക്കുന്നത് ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രമായിരിക്കും. ആ പുഞ്ചിരിയില് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ സന്ദേശമുണ്ട്. ഈശോയ്ക്കുവേണ്ടിയും പരിശുദ്ധ അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടിയും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്ന ദൗത്യത്തില് സഹനങ്ങള് ഒരു തടസ്സമാകരുതെന്ന നിശ്ശബ്ദമായ ആത്മീയ മനോഭാവം.
അതാണ് ഫാ. റ്റെജി പുതുവീട്ടില്ക്കളം.
ഇന്ന് ഈ മനോഹരമായ ദേവാലയത്തില് വിശ്വാസികള് പ്രാര്ഥനയ്ക്കായി എത്തുമ്പോള് അവര് കാണുന്നത് ശില്പചാരുതയും വാസ്തുവിദ്യയുടെ മികവും വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്വവും നിറഞ്ഞ ഒരു ബസിലിക്കയാണ്. എന്നാല് ആ മനോഹാരിതയ്ക്കു പിന്നില് ഉറക്കമില്ലാത്ത അനേകം രാത്രികളും വിയര്പ്പും കണ്ണീരും പ്രാര്ഥനകളും സഹനങ്ങളും ആരോഗ്യവും സമയവും സമര്പ്പിച്ച അനേകം മനുഷ്യരുടെ ജീവിതമുണ്ട്. അതില് ഫാ. റ്റെജി പുതുവീട്ടില്ക്കളത്തിന്റെ പങ്ക് പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്.
ഒരു വൈദികന്റെ യഥാര്ഥ മഹത്വം അദ്ദേഹം വഹിക്കുന്ന പദവികളിലോ ലഭിക്കുന്ന ആദരവുകളിലോ മാത്രമല്ല; ദൈവം ഏല്പ്പിച്ച ദൗത്യത്തിനുവേണ്ടി എത്രത്തോളം സ്വയം സമര്പ്പിക്കാന് അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു എന്നതിലാണ്. ആ അര്ഥത്തില് പാറേല് ദേവാലയത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില് ഫാ. റ്റെജി പുതുവീട്ടില്ക്കളത്തിന്റെ പേര് ഒരു നിര്മാണ മേല്നോട്ടക്കാരന്റേതായി മാത്രമല്ല, വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി സ്വയം ഉരുകിത്തീര്ന്ന ഒരു സമര്പ്പിത വൈദികന്റേതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്.
ഇന്ന് പാറേല് ബസിലിക്കയുടെ മണിനാദം ഉയരുമ്പോള് അതിന്റെ ഓരോ കല്ലിലും ഒരു കൂട്ടായ വിശ്വാസത്തിന്റെ ചരിത്രമുണ്ട്. ആ ചരിത്രത്തില് സ്വന്തം അധ്വാനവും ആരോഗ്യവും ജീവിതത്തിലെ വിലപ്പെട്ട വര്ഷങ്ങളും സമര്പ്പിച്ച ഫാ. റ്റെജി പുതുവീട്ടില്ക്കളത്തോടുള്ള നന്ദിയും ആദരവും നമുക്ക് ഹൃദയത്തില് സൂക്ഷിക്കാം.
പ്രിയപ്പെട്ട അച്ചാ, ഈ ദേവാലയത്തിന്റെ മനോഹാരിത കാണുന്ന ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും പ്രാര്ഥനയില് അച്ചന്റെ സമര്പ്പണവും ഓര്മിക്കപ്പെടട്ടെ. പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മാധ്യസ്ഥ്യം അച്ചന് ആരോഗ്യവും സമാധാനവും ദീര്ഘായുസ്സും നല്കട്ടെ. ഈശോയ്ക്കുവേണ്ടി അച്ചന് ഏറ്റെടുത്ത സഹനങ്ങള്ക്കുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രതിഫലം ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹവും വിശ്വാസിസമൂഹത്തിന്റെ സ്നേഹവുമായിരിക്കട്ടെ.
ബഹുമാനപ്പെട്ട റ്റെജി അച്ഛനൊപ്പം ഒരു കൂട്ടായി, കയ്യാളായി, എല്ലാത്തിനും കട്ട സപ്പോര്ട്ടിയുമായി നിന്ന പ്രിയപ്പെട്ട മാറാട്ടുകളം ജിജോ അച്ചനെ ഇവിടെ വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. ചങ്ങനാശ്ശേരി അതിരൂപതയിലെ പ്രവാസികളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ബഹുമാനപ്പെട്ട റ്റെജി അച്ചനും ജിജോ അച്ഛനുമായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇവരോട് അടുത്ത് ഇടപഴകാനും, മനസിലാക്കാനും സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചത്.
അപവാദങ്ങളും ആക്ഷേപങ്ങളും ചൊരിയപ്പെട്ടപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയോടെ ശാന്തനായി തന്റെ ദൗത്യത്തില് ശ്രദ്ധചെലുത്തിയ റ്റെജി അച്ചനും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഓടി നടന്ന് എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറിയ മാറാട്ടുകളം അച്ചനും പ്രത്യേകം നന്ദിപറയാതെ പാറേല് പള്ളിയുടെ വെഞ്ചെരിപ്പ് കര്മ്മം അര്ത്ഥവത്താകില്ല.
ഒരു ദേവാലയം പണിതുയര്ത്താന് കല്ലുകളും സിമന്റും മാത്രം പോരാ; അതിനായി സ്വയം സമര്പ്പിക്കാന് തയ്യാറാകുന്ന ചില ജീവിതങ്ങള് കൂടി വേണം. പാറേല് ബസിലിക്കയുടെ ചരിത്രത്തില് അത്തരമൊരു സമര്പ്പിത ജീവിതമാണ് ഫാ. റ്റെജി പുതുവീട്ടില്ക്കളം.
അഭിനന്ദനങ്ങളും പ്രാര്ത്ഥനയും നേരുന്നു.
ജോ കാവാലം
ഗ്ളോബല് കോഓര്ഡിനേറ്റര്
പ്രവാസി അപ്പോസ്തലേറ്റ്, ചങ്ങനാശ്ശേരി അതിരൂപത

Comments: